Volg mij op Facebook

Aantrekkingskracht

Is aantrekkingskracht liefde?

Ons gevoel kan ons enorm voor de gek houden. Naast dat we natuurlijk werkelijk liefde voor iemand kunnen -gaan- voelen, is er ook nog aantrekkingskracht op allerlei andere zaken die niet zoveel met liefde te maken hebben. We voelen bijvoorbeeld aantrekkingskracht en zijn overtuigd van het feit dat we liefde of verliefdheid voelen voor iemand, maar in werkelijkheid is het iets dat de ander ons geeft op het moment dat we dat hard nodig hebben.

 
Aantrekkingskracht

Hoe heviger, hoe meer we iets nodig hebben

We denken liefde te voelen, voelen ons enorm aan-getrokken en zijn veel bezig met diegene. Misschien is het zelfs zo dat we het niet willen omdat het niet kan of omdat we al in een relatie zitten. En juist het verzet wat er hierdoor ook nog bij komt, maakt het nog groter en sterker.

Maar hoe heftig het ook kan voelen, zodra we bewust willen gaan kijken naar wat er nu eigenlijk gebeurt, zouden we tot de ontdekking kunnen komen dat we iets nodig hebben van die ander. En zodra we dat werkelijk volledig gaan erkennen, kan het gevoel als een zeepbel uiteen spatten. Alleen al door het te gaan (willen) zien. En voelen. Alleen al door het te gaan benoemen aan jezelf of aan iemand anders waar je er mee over spreekt. Zo wordt het (schaduw)stuk (gemis of leegte) zichtbaar gemaakt en krijgt het bestaansrecht waardoor de trekkende kracht naar iemand die het gemis in ons kon vullen, verdwijnt.

Resonantie

Zaken die we in onszelf missen en die we denken te kunnen ontvangen bij een ander, kunnen zelfs extatische gevoelens opleveren! Vooral als het een wezenlijk groot stuk is. Zodra er resonantie is op ‘een op dat moment belangrijk actueel stuk’ tussen twee personen (als een soort in elkaar passende puzzelstukjes), kan er een soort versmelting plaatsvinden dat op verbinding lijkt. Wanneer we elkaar iets kunnen geven wat we op dat moment nodig hebben, lijkt het even alsof we de liefde van ons leven hebben gevonden. En hoe heftiger de gevoelens (of aantrekkingskracht) hoe groter de leegte die er in ons bestaat die gevuld wil worden. (met iets van de ander)

Bewust of onbewust?

Ik heb het zelf vaker meegemaakt en tijdens die ervaringen kwam ik erachter hoe het verschil voelt tussen ‘je tot iemand aangetrokken voelen’ vanuit een staat van voornamelijk ‘onbewust zijn’ én je aangetrokken voelen tot iemand vanuit een vooral ‘bewuste basis’. Wanneer we nog voornamelijk onbewust zijn, en we voelen ons aangetrokken tot iemand dmv intense gevoelens, dan zouden we ervan overtuigd kunnen zijn dat er iets heel bijzonders gebeurt en willen we hier aan vast bijven houden. We hebben onbewust immers iets nodig en dat ontvangen we op dat moment van die ander dus dit zal blijven trekken. We willen onbewust niet eens bewust worden van hoe het echt zit.

Bewust in onszelf voelen

Meer bewust of wakker daarentegen, weten we inmiddels wel hoe het werkt en kijken we wel 3x eens goed voordat we ons ergens -verder- instorten. We nemen het onder de loep en zijn meer bereid om het aan te gaan. We zijn bereid om dat wat we ontvangen van de ander los te laten. En dat kan al plaatsvinden zodra we naar binnen keren en ons stuk (gemis) gaan erkennen. Het aan gaan kijken. Vaak zullen we, als we er echt naar willen gaan kijken en het de ruimte geven door het bijvoorbeeld te benoemen wat er in ons gebeurt, al snel voelen waar het om gaat en kan er een emotie vrijkomen. Hierna zal het meestal nog meer duidelijk worden.

Leegte opvullen voelt ‘even’ heel goed.

Zelfs in meer bewuste toestand heb ik ook die trekkende kracht gevoeld van het ‘in stand willen houden’ en ‘ niet los willen laten’. De opgevulde leegte voelde toch te goed. Maar ik weet ‘niet voor lang’, en ik geef het liever aan mezelf waardoor ik het uiteindelijk toch doorbrak. Zodra ik het volledig aan mezelf kon erkennen, was het gevoel (aantrekkingskracht) voor de ander verdwenen. Natuurlijk bestond er nog wel steeds een soort affectie naar de ander maar dit was meer een zuiver gevoel dat niet trok. Gewoon een fijn gevoel dat er gewoon kan zijn en waar niets mee ‘moet’.

Eigenlijk laat diegene ons zien waar we in onszelf nog niet kunnen zijn. Het is een kans om te gaan ZIJN waar het tot dan toe nog leeg was. Dus óf we nemen onze eigen intrek, óf we blijven afhankelijk van een ander.

Proces

Ps. Het kunnen oplossen van de aantrekkingskracht naar iemand lukt natuurlijk niet altijd in één keer. Soms resoneren we op meerdere stukken met iemand waardoor we door middel van een proces stukken uitwerken of aangaan. En soms is het maar op één -belangrijk- stuk.

Maar wat ik in dit stuk voornamelijk wil laten zien, is hoe we liefde, of zelfs een verliefdheid, kunnen verwarren met iets van iemand nodig hebben. Als we ons hiervan bewust zijn, kan dit ons helpen weer verder te komen wanneer we te maken hebben met een bepaalde aantrekkingskracht waar we last van hebben.

Geef een antwoord